zarch mind art

Mutalaah-mutakhir-munasabah fikir harian

Sunday, October 19, 2014

Zaman Gangsa diMalaysia

Sebelum zaman besi, zaman gangsa adalah petanda ketamadunan sesebuah wilayah. Zaman Gangsa atau Zaman Perunggu ialah zaman prasejarah dimana penggunaan logam gangsa telah membantu manusia lebih produktiviti dalam kehidupan seharian dan ini membuktikan adanya kewujudan sesebuah tamadun.

Wilayah Jericho iaitu tamadun awal diPalestin telah merekodkan penggunaan gangsa seawal 8000 tahun dahulu, 6000 tahun sebelum masihi digunakan diwilayah Mesopotamia, abad ke-4 sebelum masihi digunakan di Mesir kuno serta Lembah Indus dan seterusnya direkodkan penggunaannya di merata dunia seperti diEropa abad ke-2 SM, China dll. Manakala diMalaysia, sehingga kini, ditemui seawal 4000 tahun (abad ke-2 SM) telah wujud penggunaan gangsa oleh rakyat tempatan. 

Pertemuan terpenting Zaman Gangsa di Malaysia terdiri daripada beberapa artifak gendang dan loceng gangsa, selain mangkuk dan mata kapak gangsa. Artifak gendang gangsa adalah daripada jenis Heger 1, yang ditemui di Johor, Pahang, Selangor dan Terengganu, dan tersebar di rantau Asia Tenggara. Gendang ini dipercayai telah didagangkan dari Vietnam berdasarkan motif hiasan pada permukaan gendang dan loceng tersebut. Walau bagaimanapun, penemuan bahan acuan membuat kapak gangsa di tapak arkeologi Gua Harimau, Perak, jelas membuktikan bahawa artifak gangsa juga dihasilkan oleh masyarakat tempatan kira-kira 4,000 tahun silam.


Artifak gendang gangsa amat menarik kerana mempunyai motif hiasan yang sama dengan gendang gangsa yang ditemui di Dongson, Vietnam. Motif ini terdiri daripada matahari atau bintang yang letaknya di tengah-tengah, dan dikelilingi hiasan burung bangau yang sedang terbang serta motif geometri di sekelilingnya. Justeru, gendang dan loceng ini dikenali juga sebagai gendang dan loceng Dongson. Hiasan pada loceng pula berbentuk geometri dengan hiasan mata gergaji atau pucuk rebung pada pangkalnya. Artifak loceng yang sama pernah dijumpai di Batambang, Kemboja. Loceng gangsa yang ditemui di Muar, Johor, mempunyai tarikh awal Masihi, manakala gendang di Banting, Selangor, yang ditemui dalam konteks arkeologi mempunyai tarikh 500 sebelum Masihi.

Biasanya artifak gendang gangsa dijumpai berpasangan dan kegunaannya tidak begitu jelas. Ramai pengkaji beranggapan gendang gangsa ini adalah lambang keketuaan. Penemuan di Banting, Selangor, jelas menunjukkan ia ditanam dengan permukaannya diletakkan di atas sekeping papan perahu dan disertakan dengan tembikar dan manik.

Artifak gangsa di Sabah terdiri daripada gendang 'moko' yang ditemui di Tapadong dan juga di Gua Madai. Gendang 'moko' ini juga digunakan secara meluas di kepulauan Indonesia. Selain itu, beliung gangsa serta beberapa serpihan artifak gangsa juga ditemui. Di Sarawak, artifak gangsa ditemui di Gua Niah. Beberapa artifak gangsa turut ditemui secara tersendiri di beberapa tapak di Semenanjung Malaysia seperti di Sungai Jenera, Ulu Kelantan, Chuping di Perlis dan Tanjung Malim di Perak.

Monday, October 13, 2014

Besi dalam dunia Melayu

Besi mendapat tempat yang khusus dalam kitab suci Al-Quran. Secara khusus, surah ke-57 mengambil nama Al-Hadid yang bermaksud besi. Kata Al-Hadid diambil dari ayat 25 surat tersebut. Dalam ayat itu, Al-Quran secara jelas mendedahkan bahawa besi mempunyai kekuatan dan sangat bermanfaat bagi manusia.

'' Sesungguhnya Kami telah mengutus rasul-rasul Kami dengan membawa bukti-bukti yang nyata dan telah Kami turunkan bersama mereka Alkitab dan neraca (keadilan) supaya manusia dapat melaksanakan keadilan. Dan Kami ciptakan besi yang padanya terdapat kekuatan yang hebat dan berbagai manfaat bagi manusia, (supaya mereka mempergunakan besi itu) dan supaya Allah mengetahui siapa yang menolong (agama)-Nya dan rasul-rasul-Nya, padahal Allah tidak dilihatnya. Sesungguhnya Allah Maha Kuat lagi Maha Perkasa.'' (QS Al-Hadid: ayat 25).

Selain itu, Al-Quran juga menggambarkan proses pengolahan besi. Dalam surat Al-Khafi (gua) ayat 96 Allah SWT berfirman,'' Berilah aku potongan-potongan besi. Hingga apabila besi itu telah sama rata dengan kedua (puncak) gunung itu, berkatalah Dzulkarnain, 'Tiuplah (api itu). Hingga apabila besi itu sudah menjadi (merah seperti) api ', dia pun berkata,' Berilah aku tembaga (yang mendidih) agar aku kutuangkan ke atas besi panas itu '.''
Teknologi pengolahan besi nampaknya telah dikuasai manusia sejak zaman Nabi Daud AS. Hal itu dapat dilihat di dalam surah Al-Anbiyaa '(Nabi-nabi) ayat 80. Dalam surat itu Allah SWT berfirman,'' Dan telah Kami ajarkan kepada Daud membuat baju-baju besi untuk kamu, guna memelihara kamu dalam peperangan. Maka, hendaklah kamu bersyukur (kepada Allah).''

Fakta lain yang menyebutkan pemprosesan besi yang telah berkembang di zaman Nabi Daud AS juga dengan diungkapkan dalam surat Saba '(Kaum Saba) ayat 10. '' Dan sesungguhnya telah Kami berikan ke pada Nabi Daud limpah kurnia dari Kami. (Kami berfirman), Hai gunung-gunung dan burung-burung, bertasbihlah berulang-ulang bersama Daud, dan Kami telah melunakkan besi untuknya.''
Dalam surat Saba 'ayat 11, Al-Quran juga memerintahkan dan menjelaskan cara membuat baju besi. "Buatlah baju-baju besi yang besar-besar dan ukurlah anyamannya, dan kerjakanlah amalan yang saleh. Sesungguhnya aku melihat apa yang kamu kerjakan.''

Zaman Logam (Metal Age) telah wujud diPerak seawal 5 abad sebelum masihi lagi sebelum sungai Batu dilembah Bujang menjadi pusat pengeluar terbesar dirantai Nusantara pada abad ke-2 selepas masihi. Tempat-tempat seperti di Changkat Menteri, Sungkai dan Slim River menunjukkan bahawa masyarakatnya telah menggunakan logam seperti gangsa dan besi untuk membuat mata lembing, mata kail dan mata anak panah. Terdapat juga sejenis alat besi yang anih bentuknya yang dikenali sebagai 'Tulang Mawas' yang dijumpai tertanam di dalam kubur Batu Ubin.

Tarikh kemasukan zaman logam kedaerah Nusantara ini adalah selepas zaman Nabi Daud yang dikatakan sebagai pemula zaman logam buat sejarah umat manusia. Nabi Daud hidup pada tarikh 1040–970 sebelum masihi.

Dari fakta ini juga dapat dijejaki bahawa tarikh zaman Zulkarnian yang disebut didalam Al Quran menguasai Timur dan barat adalah selepas tarikh zaman Nabi Daud kerana kepakaran menggunakan logam yang dilakukan oleh Zulkarnian buat membina perisai tembok menutup kaum Yaqjud-Maqjud. Kepakaran menghasilkan tembok tersebut adalah dengan menghasilkan logam kacukan yang lebih tahan dari besi iaitu antara tembaga dan besi agar tidak berkarat atau rosak dimakan zaman.
Dalam surat Al-Khafi (gua) ayat 96,'' .... berkatalah Dzulkarnain, 'Tiuplah (api itu). Hingga apabila besi itu sudah menjadi (merah seperti) api ', dia pun berkata,' Berilah aku tembaga (yang mendidih) agar aku kutuangkan ke atas besi panas itu '.''

Penemuan tapak arkeologi di Sungai Batu diatas kajian dan penyelidikan  membawa kepada beberapa penemuan baru seperti antaranya tapak ritual yang terbenam pada kedalaman 1.5 meter, serpihan tembikar, industri peleburan besi besar-besaran buat eksport dan perdagangan akan mengubah perspektif sejarah negara dan meletakkan Malaysia sebagai pusat wujudnya tamadun manusia tertua di Asia Tenggara.

Sungai Batu terletak dalam tamadun Lembah Bujang yang juga dikenali sebagai Kedah Tua. Kedah Tua dikenali dengan pelbagai nama seperti Kataha, Kataram, Kalah, Chieh-Cha, Quedah dan banyak lagi. Bukti tentang Kedah Tua ditemui melalui tulisan atau dokumen seperti dalam rekod pelayaran dan perdagangan serta melalui kajian arkeologi. 

Kajian pada tahun 2008 bermula dengan jumpaan permukaan berupa bata di dalam ladang kelapa sawit. Sebanyak 10 tapak telah dikaji pada 2009, 6 tapak (2010), dan pada 2011 sedang mengkaji 4 tapak. Daripada 20 tapak yang dikaji, 4 mendedahkan bengkel peleburan besi, 8 bukti senibina jeti tepi sungai, 1 jelas senibina bangunan upacara dengan dikelilingi oleh 4 senibina berbentuk dewan dan 3 yang terbaru mendedahkan bangunan pentadbiran.

Ditemui juga bahawa lembah ini dahulunya merupakan pusat industri peleburan besi terbesar dan terawal. Bukti yang didapati ialah sisa besi, bahan mentah (hematit dan magnetit), ketulan besi merupai jongkong, juga ditemui 'tuyere', pecahan atau tinggalan relau, abu dan arang pembakaran. Sampel arang telah dihantar ke Makmal Radiokabon untuk ditentukan tarikhnya. Keputusannya sehingga kini menunjukkan Sungai Batu telah dijadikan kawasan industri (lebih 20 tapak yang telah dipetakan) peleburan besi sejak abad pertama Masihi (2000 tahun dahulu) hingga abad 13 Masihi (800 tahun dahulu).

Kajian di Sungai Batu belum menemui relau yang lengkap. Semuanya didapati pecah, yang tinggal hanya bekas bahagian dasar sahaja. Penemuan relau lengkap dengan 'tuyere' di Kampung Gading, Jeniang telah memberikan kemungkinan gambaran rupa bentuk relau di Sungai Batu. Arang dan sedimen terbakar dalam dan keliling relau di Jeniang ini memberikan pentarikhan dari abad ke-4 Masihi (1600 tahun dahulu) -12 Masihi (800 tahun dahulu). Ini menunjukkan pada jarak 40 km antara Sungai Batu dan Jeniang, telah berlansung industri peleburan besi pada masa yang agak sama. Jarak ini menggambarkan keluasan tamadun berasaskan besi ini mencapai lebih 1000 km persegi.

Saturday, September 27, 2014

Pembentukan Malaysia

Idea pembentukan Malaysia tercetus pada 27 Mai 1961, melalui ucapan yang dibuat oleh Perdana Menteri Persekutuan Tanah Melayu, Tunku Abdul Rahman diHotel Adelphi, Singapura semasa majlis makan tengah-hari dihadapan Persatuan Wartawan Luar Negeri diAsia Tenggara. Tunku melahirkan idea untuk mewujudkan satu bentuk penyatuan ekonomi dan politik yang melibatkan Persekutuan Tanah Melayu dengan wilayah jajahan British, iaitu Singapura, Brunei, Sabah, dan Sarawak.

Idea ini dilahirkan atas kesedaran bahawa Tanah Melayu dan wilayah-wilayah terbabit sukar untuk berdiri sendiri serta berasingan, terutama dalam menghadapi sebarang persaingan di peringkat antarabangsa. Cadangan ini membawa maksud perlunya kerjasama antara penduduk wilayah-wilayah terbabit untuk mengadakan kerjasama dengan kerajaan British dalam menjayakan pembentukan gagasan politik baru di Asia Tenggara.

Lee Kuan Yew, Ketua Menteri Singapura pada masa itu juga menyarankan percantuman Singapura dengan Persekutuan Tanah Melayu. Beliau sedar bahawa gabungan dengan Persekutuaan Tanah Melayu akan membolehkan Singapura mendapatkan kemerdekaan lebih awal dan disamping dapat mengawal pengaruh komunis. Bagaimanapun, cadangan percantuman hanya Singapura dengan Persekutuan Tanah Melayu ini ditolak oleh Tunku Abdul Rahman kerana bimbang masalah tentang ketidakseimbangan kaum, yang mana majoriti penduduk Singapura adalah kaum Cina.

Idea Tunku ialah pembentukan Malaysia hendaklah mengimbangi jumlah penduduk, lantaran itu bukan hanya Singapora yang menyertai pembentukan Malaysia tetapi Sabah, Sarawak dan juga Brunei. Tunku Abdul Rahman menjangkakan Sabah, Sarawak dan Brunei kalau digabungkan dengan Tanah Melayu akan membawa kepada faedah sosial. Pengabungan Tanah Melayu hanya dengan Singapura akan menimbulkan masalah ketidakseimbangan kaum. Hal ini disebabkan ¾ daripada penduduk Singapura berbangsa Cina. Manakala kemasukkan Sabah, Sarawak dan Brunei akan mengimbangi kadar kaum-kaum kerana 70% daripada Borneo Utara ialah bumiputera.

Pada 23 Julai 1961, Jawatan Kuasa Perundingan Perpaduan Malysia ditubuhkan (JPPM ). JPPM memberi peluang kepada pemimpin di Sabah dan Sarawak untuk mengemukakan pandangan masing-masing. Akhirnya Sabah dan Sarawak menerima gagasan ini dan menyusun satu memorandum untuk dihantar kepada Suruhanjaya Cobbold.

Suruhanjaya ini menjalankan satu tugas iaitu meninjau pendapat rakyat Sabah dan Sarawak, seterusnya membuat satu syor perlembagan yang baru. Pada bulan Ogos 1962, JAK ditubuhkan bagi merangka perlembagan Malaysia. JAK mengeluarkan laporannya pada 27 Februari 1963. Laporan ini telah diterima oleh pihak British. Berdasarkan laporan ini, perjanjian Malaysia telah ditandatangani di London bersama 4 anggota negeri yang terlibat pada 9 Julai 1963. Malaysia telah diisytiharkan secara rasminya pada 16 September 1963.

Pembentukkan Malaysia ditubuhkan diatas faktor-faktor tertentu. Antara faktor-faktor tersebut ialah mengelak ancaman dan pengaruh komunis, memberi kemerdekaan kepada Sabah, Sarawak, Brunei dan Singapura, kemajuan ekonomi bersama, mempercepatkan proses kemerdekaan dan menjaga kepentingan kaum bumiputera.

Pada tahu 50an, kegiatan komunis kian bertambah di Singapura dengan situasi politiknya diwaktu itu. Ejen-ejen komunis telah meresap masuk kesekolah Cina dan kesatuan sekerja. Pada tahun 1954, komunis telah menganjurkan satu permogokan di sebuah syarikat bas. Mogok ini merebak menjadi rusuhan. Selain itu, Parti Tindakan Rakyat (People’s Action Party - PAP) dibawah pimpinan Lee Kuan Yew yang memerintah Singapura waktu itu sedang mengalami kemerosotan akibat komunis yang merampas pucuk pimpinan PAP. Fenomena ini dapat dilihat apabila PAP kalah dalam pilihan-raya kecil dikawasan Hong Lim kepada Ong Eng Guan dari Parti Rakyat Singapura ( United People’s Party - UPP ) pada bulan Mei 1961 dan pilihan-raya dikawasan Anson kepada Parti Buruh pada bulan Julai 1961. Akibatnya, Lee Kuan Yew mengusir golongan berhaluan kiri dari PAP.

Pengaruh komunis turut berkembang sehingga satu parti berhaluan komunis iaitu Barisan Sosialis dibawah pimpinan Lim Chin Siong ditubuhkan. Keadaan ini telah membimbangkan Persekutuan Tanah Melayu dari segi urusan politik dan ekonomi sekiranya PAP digulingkan. Tunku Abdul Rahman bimbang komunis meresap masuk keTanah Melayu. Diharapkan dengan gagasan Malaysia, hasrat komunis menguasai Singapura gagal dan seterusnya dapat menyekat pengaruh mereka.

Pada tahun 1951, Liga Belia Demokratik Cina Seberang Laut yang berhaluan komunis ditubuhkan tetapi dibubarkan semasa Darurat. Walau bagaimanapun, satu pertubuhan komunis sulit iaitu Persatuan Belia maju Sarawak telah bergerak dikalangan kesatuan sekerja, pelajar dan petani. Mereka menghasut masyarakat Cina menentang British. Parti Bersatu Rakyat Sarawak ( SUPP ) telah dipengaruhi oleh komunis. Lalu, kerajaan British melancarkan operasi pisang untuk menyekat pengaruh komunis dalam SUPP tetapi gagal. Dengan itu, diharapkan melalui gagasan ini, kestabilan politik yang diperolehi dapat menentang ancaman komunis.

Tunku Abdul Rahman percaya dengan melalui penubuhan Persekutuan Malaysia, negeri-negeri seperti Sabah, Sarawak, Brunei dan Singapura akan mendapat kemerdekaan yang lebih awal daripada yang dijangkakan. Ini memandangkan negara-negara berkenaan masih lagi berada dibawah penjajahan British sewaktu cadangan ini ditimbulkan. Dalam hal ini, Sabah dan Sarawak diletakkan dalam status cadangan negeri jajahan, manakala Singapura dan Brunei diletakkan sebagai negeri naungan.

British berjanji akan memberi kemerdekaan yang lebih awal sekiranya Sabah, Sarawak, Brunei dan Singapura bergabung dengan Tanah Melayu bagi membentuk Malaysia. Penggabungan ini juga akan menamatkan penjajahan British dirantau ini dan menjamin kedaulatan dan keselamatan wilayah-wilayah itu daripada ancaman kuasa luar. Pemberian kemerdekaan yang lebih cepat juga dapat mengelakkan hasrat komunis untuk bertapak diTanah Melayu dan dinegeri-negeri yang terlibat. Sekiranya negeri tersebut tidak diberi kemerdekaan, British bimbang gagasan Malaysia akan dipengaruhi oleh komunis lantaran pertembungan ideologi ketika itu dan kepentingan ekonomi dan sosial pada masa akan datang akan hilang. Selain itu, British juga bimbang tentang keselamatan pelabuhan British diAsia Tenggara dimana peperangan dingan antara blok barat dan Komunis memungkinkan kuasa luar iaitu blok Komunis menakluki Brunei, Sabah, Sarawak dan Singapura.

Melalui Persekutuan Malaysia, negara-negara anggota akan dapat mengadakan kerjasama ekonomi dan perdagangan untuk faedah bersama. Secara tidak langsung, negara-negara anggota yang kaya dengan sumber ekonomi boleh membantu negara-negara anggota yang miskin dan kekurangan sumber ekonomi.Menurut Tunku, apa yang penting melalui Persekutuan Malaysia ialah ia dapat membantu mempertingkatkan pembangunan ekonomi. Ini kerana Sabah dan Sarawak ialah negeri yang masih mundur ketika itu yang masih dijajah oleh British manakala Tanah Melayu, Singapura dan Brunei ialah negeri-negeri yang kaya. Dengan ini, kekayaan di negeri-negeri yang kaya akan dipindahkan ke negeri-negeri yang mundur untuk membiayai projek pembangunan. Ini kerana Tanah Melayu kaya dengan sumber bahan mentah seperti bijih timah, manakala Brunei pula kaya dengan sumber minyaknya. Pelabuhan Singapura pula akan lebih selamat sekiranya menyertai Persekutuan Malaysia.

Disamping itu, pembentukkan Persekutuan yang terdiri daripada Tanah Melayu, Sabah, Sarawak, Brunei dan Singapura adalah untuk menjaga kepentingan dan kedudukan kaum bumiputera. Kaum bumiputera diSabah dan Sarawak boleh menikmati layanan yang lebih baik apabila menyertai Persekutuan sebagaimana yang dinikmati oleh orang Melayu di Persekutuan Tanah Melayu.

Menurut Tunku Abdul Rahman, gagasan pembentukkan Malaysia perlu menggabungkan wilayah-wilayah Borneo seperti Sabah, Sarawak dan Brunei bukan hanya terhad kepada Tanah Melayu dan Singapura sahaja. Jika Tanah Melayu dan Singapura sahaja bercantum, ini akan menghilangkan majoriti kaum Bumuputra. Ini kerana Singapura mempunyai 80% penduduk bukan Melayu dan apabila bercantum dengan penduduk Persekutuan Tanah Melayu, penduduk bukan Melayu akan menjadi golongan terbesar.

Percantuman antara Tanah Melayu dengan Singapura sahaja akan menjadikan peratusan masyarakat Cina menjadi 43.5%, sementara orang Melayu menjadi 43%. Anggaran peratusan penduduk Tanah Melayu pada tahun 60an, adalah kira-kira 50% kaum Bumiputra dan 36.9% orang Cina. Justeru itu, apabila penduduk Sabah dan Sarawak diambil kira, bilangan kaum bumiputera akan kekal sebagai kumpulan terbesar.

Proses perbincangan dan perundingan kearah pembentukkan Malaysia ini sebenarnya sangat panjang dan kompleks. Banyak perkara yang perlu dipertimbangkan dan diatasi sebelum cadangan ini dapat direalisasikan. Beberapa tindakan juga perlu diambil bagi memastikan pembentukan ini memuaskan hati semua pihak. Cadangan pembentukan Malaysia menimbulkan berbagai-bagai reaksi. Sebahagian besar rakyat negeri asal berminat, tetapi darjah minat itu berubah-ubah dari semasa kesemasa. Ini terjadi akibat perkembangan politik tempatan dan oleh perubahan yang berlaku dinegeri anggota yang lain. Tidak dinafikan bahawa dari semenjak awal lagi ada pihak dan individu tertentu yang menentang atau sama sekali tidak menyetujui usul itu. Antara proses-proses pembentukan Malaysia ialah Jawatnkuasa Perundingan Perpaduan Malaysia ( JPPM ), Suruhanjaya Cobbold, Jawatankuasa Antara Kerajaan ( JAK ), Referendum Singapura dan Pengisytiharan Malaysia.

JPPM ditubuhkan pada 23 julai pada tahun 1961 . ia dipengerusi oleh Donald Stephen ( anggota Majlis Undangan Sabah ) dengan dianggotai oleh Tunku Abdul Rahman (Tanah Melayu), Lee Kuan Yew (Singapura, Dato’ Mustapha Dato’ Harun (Sabah), Temenggung Jugah Anak Berieng (Sarawak ) dan Dato’ Setia Pangeran Ali (Brunei).

Tujuan JPPM ditubuhkan ialah :
· Memberitakan konsep Malaysia kepada rakyat diSabah, dan Sarawak.
· Mengumpulkan sambutan mereka terhadap Malaysia.
· Menyediakan memorandum mengenai cara pembentukan Malaysia.

JPPM telah memberi peluang kepada pemimpin Sabah dan Sarawak mengemukakan pandangan mengenai gagasan Malaysia. JPPM telah mengadakan 4 mesyuarat di Kota Kinabalu (21 Ogos 1961), Kuching (18 Disember 1961), Kuala Lumpur (6 Januari 1962) dan Sinagpura (1 Februari 1962).

Hasil daripada rundingan yang dijalankan gagasan penubuhan Malaysia semakin mendapat sokongan. Sarawak mengeluarkan kertas putih mengenai Malaysia pada 4 Januari 1962 dan Sabah pada 31 Januari 1962. Kemudian, JPPM akhirnya berjaya menyusun satu memorandum yang ditandatagani oleh wakil-wakil dan kemudian dihantar kepada Suruhanjaya Cobbold pada 23 Februari 1962.

Antara isi kandungan memorandum ini ialah:
· Perlembagaan Tanah Melayu 1957 menjadi asas perlembagaan Malaysia.
· Kerajaan Persekutuan berkuasa dalam hubungan luar, pertahanan dan keselamatan.
· Islam adalah agama rasmi tetapi rakyat bebas beragama.
· Bahasa Melayu merupakan bahasa kebangsaan tetapi bahasa lain masih boleh digunakan.
· Hak istimewa seperti orang Melayu diberi kepada rakyat pribumi Sabah dan Sarawak.
· Sabah dan Sarawak berhak mengawal imigrasennya sendiri.
· Perwakilan Parlimen berasaskan jumlah penduduk dan jumlah luas kawasan.
· Memorandum ini disokong oleh rakyat Sabah, Sarawak, Singapura dan Tanah Melayu.

Friday, September 26, 2014

Bahasa Melayu



Perkembangan Bahasa Melayu, terbahagi kepada tiga peringkat utama iaitu:
* Bahasa Melayu Kuno,
* Bahasa Melayu Klasik
* Bahasa Melayu Moden.

Bahasa Melayu Kuno, merupakan keluarga bahasa Austronesia dimana era kegemilangannya adalah dizaman empayar Srivijaya dari abad ke-7 hingga abad ke-13. Digunakan sebagai lingua franca, iaitu bahasa perantaraan buat segenap Nusantara dibawah Srivijaya. Digunakan sebagai bahasa pentadbiran, pengajian, perdagangan dan sebagainya.

Selain ianya sebagai bahasa utama buat empayar Srivijaya, ianya juga menjadi lingua franca kerana:
* Bersifat sederhana dan mudah menerima pengaruh luar.
* Tidak terikat kepada perbezaan susun lapis masyarakat
* Mempunyai sistem yang lebih mudah berbanding dengan bahasa Jawa dan lain-lainnya.

Banyak dipengaruhi oleh sistem bahasa Sanskrit dimana bahasa Sanskrit banyak menyumbang kepada pengayaan kosa kata dan ciri-ciri keilmuaan (kesarjanaan) Bahasa Melayu. Dipengaruhi Sanskrit kerana pengaruh agama Hindu ketika itu.

Bahasa Melayu kuno pada batu-batu bersurat abad ke-7 yang ditulis dengan huruf Pallawa:
* Batu bersurat di Kedukan Bukit, Palembang (683 M)
* Batu bersurat di Talang Ruwo, dekat Palembang (684 M)
* Batu bersurat di Kota Kampur, Pulau Bangka (686 M)
* Batu bersurat di Karang Brahi, Meringin, daerah Hulu Jambi (686 M)

Bahasa Melayu kuno pada batu bersurat di Gandasuli, Jawa Tengah (832 M) ditulis dalam huruf Nagiri.

Ciri-ciri bahasa Melayu kuno:
* Penuh dengan kata-kata pinjaman Sanskrit
* Susunan ayat bersifat Melayu
* Bunyi b ialah w dalam Melayu kuno (Contoh: bulan - wulan)
* bunyi e pepet tidak wujud (Contoh dengan - dngan atau dangan)
* Awalan ber- ialah mar- dalam Melayu kuno (contoh: berlepas-marlapas)
* Awalan di- ialah ni- dalam bahasa Melayu kuno (Contoh: diperbuat - niparwuat)
* Ada bunyi konsonan yang diaspirasikan seperti bh, th, ph, dh, kh, h (Contoh: sukhatshitta)
* Huruf h hilang dalam bahasa moden (Contoh: semua-samuha, saya: sahaya)

Peralihan Bahasa Melayu Kuno Ke Bahasa Melayu Klasik

Peralihan ini dikaitkan dengan pengaruh agama Islam yang semakin berkembang di Asia Tenggara pada abad ke-13, dimana bahasa Melayu mengalami banyak perubahan dari segi kosa kata, struktur ayat dan tulisan. Banyak perkataan-perkataan dari bahasa Arab yang diserap masuk lantaran bahasa Melayu Klasik adalah bahasa dakwah iaitu merupakan bahasa utama buat pekembangan agama Islam diseluruh Nusantara.

Terdapat tiga batu bersurat yang penting:
a. batu bersurat di Pagar Ruyung, Minangkabau (1356)
* ditulis dalam huruf India
* mengandungi prosa melayu kuno dan beberapa baris sajak Sanskrit.
* bahasanya berbeza sedikit daripada bahasa batu bersurat abad ke-7.
b. Batu bersurat di Minye Tujuh, Acheh (1380)
* masih memakai abjad India
* buat pertama kalinya terdapat penggunaan kata-kata Arab seperti kalimat nabi, Allah dan rahmat
c. batu bersurat di Kuala Berang, Terengganu (1303-1387)
* ditulis dalam tulisan Jawi
* membuktikan tulisan Arab telah telah digunakan dalam bahasa Melayu pada abad itu.

Ketiga-tiga batu bersurat ini merupakan bukti catatan terakhir perkembangan bahasa Melayu kerana selepas abad ke-14, muncul kesusasteraan Melayu dalam bentuk tulisan.

Bahasa Melayu Klasik, kegemilangannya boleh dibahagikan kepada tiga zaman penting:
* Zaman kerajaan Melaka
* Zaman kerajaab Acheh
* Zaman kerajaan Johor-Riau

Antara tokoh-tokoh penulis yang penting ialah Hamzah Fansuri, Syamsuddin al-Sumaterani, Syeikh Nuruddin al-Raniri dan Abdul Rauf al-Singkel.

Ciri-ciri bahasa klasik:
* ayat: panjang, berulang, berbelit-belit.
* banyak ayat pasif
* menggunakan bahasa istana
* kosa kata klasik: ratna mutu manikam, edan kesmaran (mabuk asmara), sahaya, masyghul (bersedih)
* banyak menggunakan perdu perkataan (kata pangkal ayat): sebermula, alkisah, hatta, adapun.
* ayat songsang
* banyak menggunakan partikel ``pun'' dan `'lah''

Bahasa Melayu Moden, bermula pada abad ke-19 dimana dikatakan hasil karangan Munsyi Abdullah sebagai zaman permulanya. Dalam bahasa Melayu moden kemudiannya, terdapat perkataan-perkataan dari bahasa Latin, Belanda, Portugis serta Inggeris digunakan didalamnya. Kini, bahasa Melayu moden digunakan sebagai bahasa kebangsaan diMalaysia, Indonesia, Brunei serta Singapore.

Di Indonesia, bahasa Melayu juga dikenali sebagai Bahasa Indonesia atas sebab persatuan dan kesatuan bangsa Indonesia iaitu Sumpah Pemuda tahun 1928. Di Indonesia, majoriti besar populasinya adalah penduduk asal Indonesia dan tiadanya sekolah-sekolah jenis kebangsaan seperti diMalaysia, maka menukar nama bahasa Melayu pada bahasa Indonesia tiada masalah langsung. Di Singapura dan Brunei, Bahasa Melayu tidak mengalami sebarang perubahan nama manakala di Malaysia, bahasa Melayu telah mengalami perubahan nama beberapa kali.

Pada awal tahun 70an, Bahasa Melayu dinamakan Bahasa Malaysia tetapi kemudian, nama "Bahasa Melayu" digunakan semula. Pada tahun 2007, atas rasa terlalu ingin bertolak-ansur sesetengah orang Melayu, bahasa kebangsaan Malaysia sekali lagi cuba dinamakan kembali kepada Bahasa Malaysia sebagai simbol bahawa bahasa ini adalah bahasa untuk semua tanpa mengira kaum, namun mengikut Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan Malaysia, menyebut bahawa: "Bahasa kebangsaan ialah bahasa Melayu".
Atas itu, pertukaran nama bahasa Melayu ke bahasa Malaysia tidak sah, tambahan tidak logik untuk menukar bahasa Melayu kepada bahasa Malaysia lantaran didalam Malaysia, setiap kaum dibenarkan untuk belajar bahasa ibunda masing-masing dalam mana sekolah-sekolah jenis kebangsaan Cina dan India dibenarkan berluasan malah dibantu pembiayaannya oleh kerajaan. Bahasa Melayu sewajarnya tetap kekal dengan nama bahasa Melayu dengan digunakan sebagai bahasa utama, bahasa lingua franca buat Malaysia.

Tuesday, September 23, 2014

Nama Malaysia



Malaysia bermakna Melayu Nama Malaysia sebenarnya telah digunakan sejak tahun 1800an lagi merujuk kepada peta yang dibuat oleh Alexander Keith Johnston F.R.G.S (AK Johnston) pada tahun 1845. Ianya penyata buat Semenanjung Melayu dan kepulauan Melayu. Kepulauan Melayu merujuk kepada kawasan Sumatra, Tanah Jawa, Tanah Melayu, Pulau Pinang, Singapura, Kemboja, Siam, Burma, Brunei (Borneo utara iaitu termasuk Sarawak dan Sabah), Timor dan Filipina. Kepulauan Melayu dikatakan mencecah lebih kurang 2 juta Kilometer persegi dengan lebih daripada 25,000 pulau-pulau didalamnya.

Peta yang dibuat oleh Alexander Keith Johnston F.R.G.S (AK Johnston) pada tahun 1845 diberi tajuk 'South Eastern Peninsula and Malaysia' dan dimuatkan didalam bukunya "National Atlas of Historical, Commercial and Political Geography". Malaysia juga merujuk kepada bangsa Melayu yang mempunyai kuasa dominannya dikeseluruhan kepulauan tersebut. Ini berdasarkan kepada nota didalam peta tersebut; "....the group (the malay peninsula and the malay archipelago ) has been named Malaysia from the Malays who are the dominant race in the archipelago...."

Nama Malaysia adalah amat sesuai iaitu mengambarkan nama Malay (Melayu) sebagai bangsa induk dan kuasa kekerajaannya serta bangsa asia lain yang duduk bernaung bersama.

- Alexander Keith Johnston F.R.G.S (AK Johnston) interest in geography had developed early, and his first important work was the National Atlas of General Geography, which gained for him in 1843 the appointment of Geographer Royal for Scotland. Johnston was the first to bring the study of physical geography into competent notice in England. His attention had been called to the subject by Alexander von Humboldt; and after years of labour he published his magnificent Physical Atlas in 1848, followed by a second and enlarged edition in 1856. This, by means of maps with descriptive letterpress, illustrates the geology, hydrography, meteorology, botany, zoology, and ethnology of the globe.

Johnston published a Dictionary of Geography in 1850, with many later editions; The Royal Atlas of Modern Geography, begun in 1855; an atlas of military geography to accompany Alison's History of Europe in 1848 seq.; and a variety of other atlases and maps for educational or scientific purposes. A book on astronomy named "School Atlas of Astronomy" (published 1856) has written by him.


Tajuk

Abbasiyah (1) altruisme - ikram (3) Aqidah (1) art video (20) Bahasa dan penampilan (5) batas sempadan (9) Berita (15) Besi (1) Biography solihin (1) Budaya dan pengertiannya (16) cerdik/bodoh dan antaranya (6) cetusan minda (8) cinta dan syahwat (3) Doha - Qatar (2) Eid Mubarak (5) Fantasia falasi (3) Fibonacci (1) Filem (1) Fungsi seni (1) gangsa (1) hukum (6) huruf (2) hutang (1) ijtima (1) Iklan (2) imitasi dan memori (1) infiniti (5) jalan2 (2) kebangsaan/nationalisme (2) kebebasan bersuara (1) Kelahiran kesenian yang mengubah warna dunia. (1) Kembali sebentar tentang erti seni (Islam) (1) kerja otak (1) Kesenian dunia Islam (1) konsep kendiri (3) konspirasi (1) Lentok tangan (1) Malaysia (2) Maslahah atau mafsadah (1) Maya (ilusi) (4) Melayu (1) Melayu dan Islam (9) minda (2) Pantang dalam berkarya (1) Pause (6) Pengajian dan pengertian budaya (1) Perasaan dan pemikiran (5) Persepsi / Tanggapan (6) pointillism (2) populasi dunia (9) Produk sejarah (11) Program dan hayat (2) prosa (4) ramadan (2) realiti - kenyataan (7) Sajak (21) Sangkaan (2) sebab dan akibat (18) sejarah (1) Sejarah mengubah/terubah (5) Sejarah seni dalam kehidupan insan (1) Sejarah video (1) Seni Bahasa (2) Seni dalam imiginasi (1) seni kata (1) Seni logam (3) Seni textil (budaya berpakaian) (2) Seni-seni mempertahankan diri (1) sound (1) Tahap kesederhanaan (1) Tahap-tahap kehidupan (14) tenung bintang (1) Terkesan dengan suasana (2) Tradisional dalam makna (1) Ukuran dan kayu pengukurnya (2) updated (1) vision (1) Wujudkah kosong? (2) zarzh slide (12)

Catitan lalu

Insuran & Road Tax Online

Tetamu-tetamu

HTML hit counter - Quick-counter.net
zarch-zürich. Powered by Blogger.

tetangga